Przykład czternasty

Przykład zaczyna się od ilustracji efektów działania pierwszego narzędzia ekscelowego opracowanego w ramach pewnego zadania.

14-1

Wobec wcześniejszych przykładów, ta złożona aplikacja inżynierska stanowi tylko dopełnienie opisów. Zastosowano w niej bowiem łącznie wszystkie „chwyty” omówione w poprzednich przykładach. Ponadto znalazły się w niej inne elementy ułatwiające wykorzystanie. Jednym z takich elementów jest niestandardowy pasek narzędziowy widoczny na ilustracji (na poprzedniej stronicy).

Aplikacja wykorzystuje wiele zasad i metod działania typowych dla „moich” narzędzi radiokomunikacyjnych. Znów odnajdujemy w zbiorczym skoroszycie liczne arkusze, z których każdy zawiera tabelę rozkładu pola od nadajników (tym razem nie tylko zagranicznych). Widoczne są zakładki arkuszy dla poszczególnych kanałów telewizyjnych i arkusza sumy.

Jednak zadanie arkusza, którego zrzut zamieszczono wyżej, jest tym razem inne. Należało przy zadanych parametrach granicznych odnaleźć na terenie województwa wielkopolskiego możliwie dużo takich kanałów TV, które były możliwe do wykorzystania – a więc kanałów wolnych.

Dlatego sporządzono ten arkusz, który zbiera dane z poszczególnych arkuszy składowych i w każdym z punktów testowych zlicza liczbę takich kanałów, które są wolne do użycia. Wyniki analizy prezentowane są trojako:

  • za pomocą czterech mapek „zliczających” (trzy mapki z lewej strony arkusza i dolna mapka z prawej strony, ta z legendą 10, 11 i >=12); na każdej mapce kolor punktu testowego odpowiada liczbie stwierdzonych w tym punkcie kanałów wolnych do użycia;
  • na mapce „kanałowej” (prawa górna), na której prezentowany jest kontur terenu, w którym wybrany kanał TV jest wolny do użycia – tu przedstawiono wynik dla kanału nr 57; jak widać, ten kanał jest możliwy do wykorzystania na znacznej części województwa;
  • na tej samej mapce „kanałowej” na żółtej etykiecie wyświetlane są wszystkie numery kanałów wolnych do wykorzystania w punkcie testowym, którego położenie można różnymi metodami zmieniać.

W arkuszu zastosowano ciekawe rozwiązania dotyczące formuł i formatowania tekstu. Oczywiście wszystkie mapki są generowane za pomocą formatowania warunkowego. Jednak ograniczenie liczby warunków w wersji XL 2003 zmusiło mnie do podzielenia zakresu liczby wykrywanych kanałów na 4 odrębne mapki.

Wyniki uzyskane z pomocą tego skoroszytu pobudziły do dalszej analizy. Konieczne okazało się opracowanie kolejnych narzędzi z kolejnymi ciekawymi rozwiązaniami i trikami. Znów jedną z ról zagrały arkusze z rozkładem pola:

14-2      14-3

ale tym razem jako wynik analizy trzeba było przyjąć bogatszy zestaw informacji. Dlatego skoroszyt mógł przyjąć dane o 7 nadajnikach „próbnych”, których parametry (moc, wysokość anten) i położenie można dowolnie ustalać. Prawa mapka na poprzedniej stronicy ilustruje obliczony rozkład pola od 4 takich próbnych nadajników (zielone plamy).

Aby wygodnie manipulować danymi skoroszyt należy wyświetlać za pomocą kilku okien, co widać na poniższej ilustracji.

14-4

Możliwość wykorzystywania więcej niż jednego okna tego samego dokumentu istnieje w wielu aplikacjach, w Excelu przydaje się nader często. Jestem szczerze zdumiony powszechną niewiedza na temat tej jakże wygodnej cechy programu. Co więcej, jednemu z moich kolegów ta cecha przeszkadza (!), gdyż jej nie rozumie…

Aby podsumować ten przykład, będący w istocie bardzo złożoną aplikacją inżynierską, wymieńmy tu kilka ciekawych elementów skoroszytu, widocznych na powyższej ilustracji:

  • w lewym oknie (główny arkusz informujący o wynikach) widoczna jest mapka dotycząca rozkładu pól od nadajników próbnych,
  • wykonywane tu są obliczenia uwzględniające pola użyteczne i zakłócające. Specyfiką tej dziedziny radiokomunikacji jest to, że oprócz zakłóceń od „obcych” sieci, możliwe są też samozakłócenia od własnych nadajników na tym samym kanale. Te różne rodzaje obszarów są na mapce różnicowane kolorami,
  • mapka została wykonana za pomocą formatowania warunkowego komórek,
  • sytuacja zasięgowo-zakłóceniowa jest różna dla różnych kanałów TV. Dlatego operator winien podczas wyboru kanałów zobaczyć bez przełączania między oknami możliwie dużo innych mapek związanych z wynikiem,
  • aby zapewnić zatem operatorowi wzgląd w trzy inne aspekty zagadnienia, na „dużej” mapie zamieszczono tzw. fotografie (w rozumieniu ekscelowym) fragmentów innych arkuszy tego skoroszytu – tych, które zawierają odpowiednie mapki,
  • na główną mapkę nałożono kontur województwa przygotowany tak, by wnętrze było przezroczyste, a obszar poza województwem maskował wyniki wyświetlane w komórkach arkusza (jako nieistotne),
  • w polach parametrów nadajników próbnych zastosowano rozwiązanie pozwalające operatorowi alternatywnie: wpisać położenie nadajnika jako współrzędne geograficzne (następuje wówczas samoczynne przypisanie numeru najbliższego punktu testowego) albo wybrać po numerze punkt testowy (następuje wówczas wyliczenie jego współrzędnych geograficznych).

czytaj dalej: Przykład piętnasty

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Oto witryna przedstawiająca różności z mojego życia zawodowego i prywatnego, w tym bieżące działania i możliwości twórcze, jakich nabyłem w trakcie ponad dwudziestu lat pracy zawodowej. Moim zawodem jest telekomunikacja radiowa, a moim „narzędziem pracy” jest informatyka stosowana.

%d blogerów lubi to: